Infrastruktura i Technologia Wydobycia
Infrastruktura Zakładu Górniczego w Stargardzie opiera się na unikalnym systemie siedmiu otworów geotermalnych – zarówno pionowych, jak i kierunkowych (typu „J” oraz „S”). Odwierty te sięgają głębokości od 2 660 do nawet 3 080 metrów (przy czym większość z nich oscyluje wokół 2 900 m).
Do 2017 roku fundamentem bezpieczeństwa eksploatacji w geotermii Stargard był zaawansowany system dubletów geotermalnych, oparty na ścisłej współpracy otworów wydobywczych i zatłaczających GT-1 (pełniący funkcję wydobywczą) i GT-2 (pełniący funkcję otwory chłonnego – zatłaczającego). W układzie tym każdy otwór czerpiący wodę ma swój odpowiednik w otworach chłonnych.

Od 2017 roku, wraz z uruchomieniem otworu GT3, stargardzka geotermia zaczęła odchodzić od tradycyjnych dubletów na rzecz unikalnego w skali kraju układu kolektorowego (proces ten zakończono w 2020 r.). W przeciwieństwie do standardowych dubletów, rozwiązanie to pozwala na pełną, dynamiczną kontrolę nad przepływem solanki. Proces nie odbywa się sztywno „z otworu do otworu”, lecz w elastycznym modelu, który umożliwia skierowanie medium z dowolnego otworu wydobywczego do dowolnego otworu zatłaczającego.
Gorąca solanka, o temperaturze dochodzącej do 90°C, jest wydobywana z głębokości ok. 2,9 km przez dwa otwory eksploatacyjne: GT6 i GT7. Po oddaniu energii cieplnej w zaawansowanym systemie wymienników, schłodzona woda wraca do złoża poprzez dowolnie wybraną konfigurację spośród pięciu otworów chłonnych (GT1, GT2, GT3, GT4 oraz GT5).
Ta nowatorska architektura kolektorowa jest kluczem do bezpieczeństwa i efektywności instalacji. Pozwala na precyzyjne zarządzanie ciśnieniem i wydajnością zatłaczania, co przy wysokim zasoleniu tutejszych wód jest niezbędne dla zachowania naturalnej równowagi złoża. Dzięki temu system nie tylko chroni warstwę wodonośną, ale gwarantuje stabilne dostawy zielonej energii, które pokrywają znaczną część zapotrzebowania miasta, co w przeliczeniu na tradycyjne paliwa pozwala uniknąć spalenia setek wagonów węgla rocznie.
Ostatecznym ogniwem tego procesu jest przekazanie odzyskanego ciepła do miejskiej sieci PEC w Stargardzie, skąd ekologiczna energia trafia bezpośrednio do mieszkańców, czyniąc lokalny system ciepłowniczy jednym z najnowocześniejszych w Polsce.
